ธอร์
มันอันตรายนะ
ธอร์
อย่าเล่นแบบนั้น ธอร์
รอด้วย ธอร์
ธอร์ อย่าเล่นอย่างนี้
เธอจะตกลงไปในน้ำนะ
เลิกเล่นได้แล้ว
- อย่านะ - อย่ากระโดด
- ธอร์ กลับมา - อย่า
ธอร์
เป็นไรใหม?
หนาว..
- ฉันคิดว่าเขาตายแล้ว - ฉันหนาว
ลูกพยายาะทำให้เพื่อนๆประทับใจใช่ใหม?
- ขอบคุณพระเจ้า อีริค ช่วยลูกไว้ - พระเจ้ายังไม่ต้องการตัวลูก
ไม่รู้ว่าอะไรชักจูงให้ลูกทำอย่างนี้
ได้แต่หวังว่านี่จะเป็นบทเรียนสำหรับลูก
สัญญากับสิว่าลูกจะไม่ทำเรื่องอันตรายแบบนี้อีก
สัญญานะ
ลูกให้สัญญาได้ใหม?
- ยิ้ม - ไม่ ขอให้ไม่มีการยิ้มนะ
แค่ทำตัวสบายๅ
คุณครับ!!
ลิฟ
เอาล่ะ ไม่ต้องยิ้มนะ
คุณดูหล่อมากทีเดียว
คุณจะสร้างชื่อเสียงให้เกาะแห่งนี้
มันจะเป็นเหมือนเช่น ดาร์วิน และ เกาะกาลาปากอส
เมื่อผู้คนได้ยินชื่อเกาะฟาตุ ฮิวะ พวกเขาจะคิดถึงชื่อธอร์ เฮเยอร์ดาห์ล
คุณพายทวนกระแสน้ำไปเรื่อยๆนะ
ได้ แต่มันลำบากมากเลย
คุณไม่รู้หรือว่า ดั้งเดิมแล้ว ชาวโพลีนีเซีย มาจากทางตะวันตก
ใช่
พวกเอเชียที่มายังที่นี่ ลองนึกดูว่าสิ ต้องพายเรือทวนกระแสน้ำตลอดทาง
พวกเขาต้องมีแขนที่ทรงพลังมากๆ
ใช่แล้ว
เป็นไรใหม?
ไม่เป็นไร
ไม่เป้นไรมาก
ลิฟ?
ฟังนี่นะ
"ฟา-โฮก้า เป็นพืชจำพวกสัปปะรด"
"นักสำรวจชาวยุโรปเป็นพวกแรกที่ค้นพบสายพันธ์นี้"
- สัปปะรดอีกสายพันธ์เหรอ? - ใช่แล้ว
ความจริงมันมีถิ่นกำเนิดแถบอเมริกาใต้
บางทีมันอาจว่ายน้ำมาก็ได้
คุณ ตาอิครับ บรรพบุรุษของคุณอพยพมาจากที่ไหน?
เรามีความเชื่อว่านั่นเพราะ เทพ ติกิ
ติกิ คือ สุริยเทพ
นำพาพวกเรามายังเกาะนี้
จากแผ่นดินที่อยู่เบื้องหลังทะเล
จากทิศตะวันออกใช่ใหม? "ตะวันออก"
ทุกสิ่งล้วนมาจากทิศตะวันออก
มหาสมุทร กระแสน้ำ ลมและดวงอาทิตย์
เทพ ติกิ ควบคุม พระอาทิตย์
ติกิ!!
อเมริกา และ หมู่เกาะโพลีนีเซีย
การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างยุคก่อนประวัติศาสตร์
- คุณจะอยู่ที่ นิวยอร์ค นานแค่ใหนคะ - ผมจะอยู่ที่นี่อีกไม่กี่วัน
ต้องกลับบ้านเพื่อเฉลิงฉลองเทศกาลคริสมาสต์
ชื่อเขาคือ เฮเยอร์ดาห์ล ธอร์ เฮเยอร์ดาห์ล
ใช่ คุณบอกเราแล้ว
นักปราชญ์ด้านมานุษยวิทยาต้องการความชัดเจนสินะ
ว่าพลเมืองชาวโพลีนิเซียไม่ได้มาจากตะวันออก
นักปราชญ์มักไม่ถูกเสมอไปจริงใหมครับ ท่าน
มองดูรอบตัวนายสิ
หนังสือทุกเล่มในนี้ล้วนเต็มไปด้วยทฤษฏีต่างๆ
เขียนโดยชายคนหนึ่งอ่านโดยคนสิบคน
ซึ่งเก้าคนในนั้นไม่เห็นด้วยกับทฤษฏีนี้
แต่ทฤษฏีของผมพิสูจน์ได้ว่าคนในหมู่เกาะโพลีนีเซีย คือผู้ที่อพยพมาจากตะวันออก
ผมได้ใช้เวลา10ปีเขียนบทความวิจัยนี้
ผมอยู่บนเกาะฟาตุ ฮิวะ ผมยืนยันทฤษฏีของตัวเอง
ผมเป็นคนที่เท่าไหร่?
คุณได้ไปพบสำนักพิมพ์ก่อนหน้านี้มากี่แห่ง?
ผมรู้คุณไปเกาะปาปัวและเกาะเบเนดิกท์มาแล้ว ผมแน่ใจที่นั้นต้องมีทุ่งหญ้าและภูเขาใช่ใหม?
นักวิทยาศาสตร์รู้ว่าโลกกำลังรอคอย รับรู้เรื่องราวของพวกเขา
ความจริงก็คือผมคือความหวังสุดท้ายของคุณ ผมควรบอกอะไรบางอย่าง
ใช่ครับ การตีพิมพ์ทางวิทยาศาสตร์นี้ เข้าใกล้ความคิดใหม่อย่างมาก
มันบอกผมว่าคุณจะเพิกเฉยต่อหลักฐานชิ้นนี้
ฟังผมนะ
ผมยอมรับว่าเปรู มีอารยธรรมที่โดดเด่น ก่อนหน้าชาวอินคา
นั่นผมเห็นด้วย
นั่นล่ะกระแสลมและกระแสน้ำในมหาสมุทรแปซิฟิคตอนล่าง
เคลื่อนจากตะวันออกไปตะวันตกซึ่งมันทวนกระแสน้ำ
แต่พอพูดถึงกรณี ติกิ ไม่มีทางเลย ที่มันจะเดินทางถึงโพลีนีเซียได้
เพราะคนพวกนั้นไม่มีเรือ!!
ไม่ครับ
แต่พวกเขามี แพ
พวกเขามีแพที่ทำจากไม้บอลซ่า
แพไม้ เหรอ?
นั่นอาจจะเป็นไปได้
คุณต้องการให้ทฤษฏีของคุณ ได้รับการยอมรับคุณใช่ใหม?
ลอยน้ำจากเปรูไปสู่หมู่เกาะโพลีนีเซีย ด้วยแพที่ทำจากไม้บอลซ่า
โชคดีนะ
ท่านสุภาพบุรุษ
นิตรยสารของคุณจะร่วมเดินทางไปกับผม อยู่บนแพนั่น
ด้วยความอนุเคราะห์จากสายลม ตลอดเส้นทางที่ไปสู่เกาะโพลีนีเซีย
มันไกลกว่าจากชิคาโก้ ไป เมืองมอสโคว
จากที่นี่สู่่ที่นี่
5.000 ไมล์
คุณมีเครื่องยนต์ไว้ใช้เผื่อกรณีฉุกเฉินใหม?
ไม่ครับท่านไม่แน่นอนพวกเราจะไปถึงที่นั่นด้วย ลมและกระแสน้ำ
เช่นที่ ติกิ ทำ
และสิ่งที่คุณอยากพิสูจน์จาก การเดินทางที่แสนประหลาดนี้คืออะไร?
มหาสมุทรไม่มีสิ่งกีดขวาดเช่นถนนหนทาง
ไม่มีอุปสรรค แต่ในเส้นทาง
ที่ผมจะพิสูจน์ว่าคนอเมริกาไต้ เดินเรือสู่เกาะโพลีนีเซีย
เมื่อ 1,500 ปีก่อน
ทุกคนต่างรู้ว่าโพลีนีเซียมาจากคน ในทวีปเอเชีย
ไม่ใช่จากอเมริกาไต้
และเป็นหน้าที่ของนักวิทยาศาสตร์ที่จะพิสูจน์ให้เห็น
พวกเขาเหล่านั้นได้เรียนรู้ความเชื่อผิดๆมาตลอด
ึคนสมัยโบราณ
เริ่มต้นบวงสรวงพระอาทิตย์
คุณ เฮเยอร์ดาห์ล
บทความเกี่ยวกับบคนนอร์เวย์ จมน้ำตายในมหาสมุทรแปซิฟิค
จะทำให้นิตยสารขายได้มาก
แต่นั้นไม่ใช่เรา
ที่นี่คือนิตยสารการค้นพบทางวิทยาศาสตร์
นิตยสารของเราไม่ได้มีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นเงินทุน ของภารกิจฆ่าตัวตาย
คุณแถบจะไม่มีลูกเรือและคนร่วมเดินทาง
ท่อนไม้สักหนึ่งโหล
ต้องเป็นไม้บอลซ่าขนาดใหญ่
และกระท่อมสำหรับลูกเรือ
ทุกสิ่งที่ประโยชน์ เสากระโดงเรือและหางเสือ
นายทำอะไร
คอน ติกิ
ฉันใช้เวลา 22 วันบนแพที่เป็นลูกตอร์ปิโด
เหนือมหาสมุทรแอตแลนติคในปี 1943
ไม่อาจแล่นไปข้างหน้าหรือควบคุมมันได้
ทั้งหมดที่ทำได้คือนั่งรอความตาย
ไม้เหล่านั้น
พวกมันถูกอัดเบียดแน่นเข้าหากันด้วยคลื่น
และในที่สุดพวกมันจะหลุดแยกออกจากกัน
และคุณจะเหลือเพียงขอนไม้ล่องลอยกลางทะเล
ตามทางของคุณ และความเมตตาของพระเจ้า
ขอบคุณที่สละเวลาให้
ขอโทษนะ คุณเป็นคนนอร์เวย์ใช่ใหม?
ผมเปล่าแอบฟังบังเอิญได้ยินพวกคุณพูดตรงนั้น
- คุณคือกะลาสีเหรอ? - แต่ผมบอกได้ว่าคุณก็ไม่ใช่กะลาสี
- สิ่งที่สำคัญคือลดความต้านทาน พวกวิศวกรไม่อาจมองข้ามมันได้
- คุณเป็นวิศวกรใช่ไหม?
-แต่ตอนนี้งานผมคือคนขายตู้เย็น
ผมชื่อ เฮอร์แมน วัตซิงเกอร์
-ธอร์ เฮเยอร์ดาห์ล
แล้วคุณ คุณออกเดินเรือเหรอ?
ถึงหนทางทั้งหมดจะต่างกันแต่มีจุดหมายเดียวกัน
ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันใกล้เป็นจริง ที่จะถูกพัดพาไปจากที่นั่น
ควบคู่ไปกับกระแสน้ำในมหาสมุทร มันคือกระแสลมนั่นคือปัจจัยสำคัญ
ผมมีหนึ่งเดือนเพื่อหาทุนและหาสมาชิก คณะเดินทางมีอะไรให้ทำเยาะ
- คุณเฮเยอร์ดาห์ลมีอะไรให้ผมช่วยใหม? - เรามีนัดกัน
ต้องมีเงินทุนก่อนคริสมาสต์ เพื่อที่จะซื้อไม้ในเดือนมกราคม
- คุณเฮเยอร์ดาห์ล ชื่อคุณไม่ได้อยู่ในรายชื่อ - ดูข้างใต้สินั่นไงชื่อของเขา
้เราสร้างในเดือนมีนาคม ออกเดินเรือในเมษายน กว่าจะถึงก็เดือนสิงหาคม
-และหวังว่าพายุฮอร์เคนจะเริ่มต้นฤดูช้า
- ปีเตอร์ ฟรูเชน - พวกเราเกือบตายเมื่อถูกหิมะกัดผิวหนัง
-เขาคือกัปตันของสถานที่แห่งนี้
-พวกเขาไม่ได้รับอนุญาติให้เข้ามาในนี้
เพื่อนฉันจากเกาะฟาตุ ฮิวะนี่!!
เขาดูเหมือนจะเป็นอีกคนหนึ่ง ที่ถูกนิตรยสารเขี่ยทิ้งออกมา
ขอบคุณ
ไม่ต้องกังวล เฮเยอรดาห์ล
นี่คือเหล่านักวิทยาศาสตร์ผู้อาภัพเช่นนาย
- ใช่ใหม แม็คเกรเกอร์? - ก็เหมือนเดิมล่ะน่า
ถูกหิมะกัด ฤดูหนาวปี 1924
มันสอนฉันถึงสิ่งที่สำคัญ
จงใส่ใจในรายละเอียดเล็กน้อยของพวกชนพื้นเมือง
อย่าใช้เล็บหากพวกเขาใช้เชือก หรืออย่าได้ใช้เหล็กหากเขาใช้กระดูก
มันใช้มากกว่า 1000 ปี ที่บรรพบุรูษของพวกเขาได้เรียนรู้
เดินไปกับพวกเขา และคุณไม่ต้องกังวลขาของคุณ
ดื่ม
ผมอายุ 32 ปี
พ่อหม้ายที่เป็นคนขายตู้เย็น
นั่นแหล่ะผม
ผมอยากที่จะอยู่บนแพนั้นจริงๆ
ผมรู้ว่ามันอันตรายมากๆ
แต่ถ้าคุณรู้ว่าธรุกิจขายตู้เย็นนี้ อันตรายกว่ามากแค่ใหน
ไม่มีใครช่วยพวกเราออกไปได้
คุณเข้าใจใหม?
ยอมรับทฤษฏีของคุณ
กัปตัน
คุณจะไม่ยอมให้ขาของคุณโดนแช่แข็ง นั่นผมสัญญาได้
ผมอยากจะเปลื่ยนเที่ยวบินที่ไปเมือง ออสโล ครับ
- ผมขอตั๋วสองใบไปเมืองลิม่า เปรู - คุณต้องการไปเมื่อไหร่คะ
- เร็วๆนี้ได้ใหมคับ - สักพักหนึ่งน่ะคะ
พรุ่งนี้ค่ะ
งั้นก็พรุ่งนี้ - ได้ค่ะ ท่าน
- แบมซิ คิดว่าคุณคือซานต้า - คุณควรบอกลูกว่ามันไม่ใช่แบบนั้น
ไม่ค่ะ คุณควรบอกแกด้วยตัวคุณเอง
พวกเราตื่นเต้นกันมากเมื่อได้ยินว่าคุณจะกลับมา
มันจะดีที่สุดถ้าคุณได้กลับบ้านสักที ธอร์ค่ะ
ใช่ ลิฟ สถานการณ์คือ...
ผมยังติดต่อหาเงินทุนคณะเดินทางไม่ได้
ดังนั้น ผมจึงต้องไปที่เปรูตอนนี้
คุณไม่กลับมาบ้านเหรอคะ?
ผมทำใจลำบากจริงๆ ลิฟ
มันยากมากที่ผมจะตัดสินใจ
ผมต้องตระเวนไปทั่วเมืองเหมือนขอทาน และผมทำไม่ได้อีกแล้ว
ได้โปรด ยกเลิกทั้งหมดเพื่อฉัน
- ผมทำแบบนั้นไม่ได้ ลิฟ - ได้โปรดค่ะ ธอร์ ยกเลิกเพื่อลูกของเรา
-คุณไม่เข้าใจหรอก ถ้าผมกลับบ้านตอนนี้ ทุกอย่างจะจบ
ผมใช้เวลากว่า10ปีเพื่อสิ่งนี้นะ ลิฟ เวลาที่เสียไป 10 ปี
คุณว่ายน้ำไม่ได้ด้วยซ้ำ
ผมกำลังไปถาม โทสเท่น ราบี้ และ คนุต ฮักแลนด์ ถ้าพวกเขาเข้าร่วม
พวกเขารู้อะไรเกี่ยวกับการเดินเรือใหม?
ไม่มาก แต่พวกเขาใช้วิทยุสื่อสารได้
และผมกำลังไปถาม อีริค เขาควบคุมเรือและเป็นต้นหนได้
คุณควรกลับบ้านมาหาฉันและลูก
- หรือคุณควรชวนฉันร่วมเดินทาง - ลิฟ ที่รัก
คุณรู้ใหมฉันควรบอกปฏิเสธคุณตอนแรกที่คิดมีลูก
ลิฟ มาที่ตาฮิตินะ
มาพบกับพวกเรา
นำลูกมาด้วยและพวกเราจะไปอวดคนบนเกาะฟาตุ ฮิวะ
"สายของคุณกำลังสิ้นสุดใน 10 วินาที"
ได้โปรด ขออีกสักครู่ ขอบคุณ
ลิฟ
สุขสันคริสมาสต์
งั้น สุขสันคริสมาสต์นะ
พร้อมใหม?
พร้อม
เมือง คัลโล เปรู ปี 1947
- เฮ้!! - ผมมีความสุขมาก
คุณน่าจะใช้เวลา 3 อาทิตย์มาที่นี่ พ่อวายร้าย
นี่คือ เฮอร์แมน วัตซินเกอร์ รองผู้บังคับบัญชาของฉัน
สำหรับสิ่งแรกเลยถ้าไม่มีเขา ก็ไม่มีใครรับสั่งคำสั่งแรก
เฮอร์แมนนั่นสองคนนั่นคือนักวิทยุสมัครเล่นของฉัน
โทสเท่น วีรบุรุษสงคราม
เท่าที่เรารู้ก็คือ ชีวิตอุทิศให้ 2 สิ่ง เหล้าและผู้หญิง
คนุต ฮักแลนด์ วีรบุรุษสงครามอีกคน
และฉันรู้ว่านายเกลียดฉันที่พูดถึงมันแต่
ฉันต้องบอกว่าเขาผู้นี้คือตำนาน
ให้เขามาพูดเองดีกว่า
อีริก เฮสซิงเบิร์ก
ไม่มีอะไรให้จดจำนัก
แต่คุณช่วยชีวิตของผม อีริคและผม เราโตมาด้วยกันใน ลาร์ฟวิค
อีริคเป็นคนหนึ่งที่ีพวกเรายกย่องที่สุด
และอีริคเคยออกทะเลมาก่อน
- มีคำถามอย่างอื่นอีกใหม? - ถ้าบางทีนายควรแนะนำตัวเองก่อน
นี่คือ ธอร์
ไอ้ขี้โอ่ เห็นแก่ตัว จอมวายร้าย
แต่เป็นผู้นำที่ดีมากๆคนหนึ่ง
และเหตุผมที่เขาเป็นแบบนี้ พวกเราเลยมีอะไรต้องทำ - อะไรคือสิ่งที่ ติกิ ทำได้เมื่อ 1,500 ปีก่อน
เรากำลังจะทำอะไร?
พวกเราจะก่อสร้างแพขึ้นมา
- แล้วไง... - และลอยไปชมพระอทิตย์ตกดิน
แล้วแพที่ว่าอยู่ที่ใหน?
นายกำลังนั่งทับมันอยู่งัย
มาเริ่มกันเถอะ
- นั่นคือสิ่งที่เราต้องสร้างใช่ใหม? - มันคือ..
และใช่แล้วพวกเราจะใช้เทคนิคเดียวกันและ
ใช้วัสดุเดียวกับที่ใช้สร้าง ติกิ ขึ้น เมื่อ 1,500 ปีที่แล้ว
นี่เป็นเรื่องสำคัญมากทุกๆสิ่งขึ้นอยู่กับมัน
และผมหวังว่าทุกๆคนจะเข้าใจ
ทั้งหมดที่ผมต้องซื้อคือวิทยุและมีดพก
พวกเราต้องการอุปกรณ์จำนวนมาก
ใช่เราต้องการ และเมื่อเงินมาถึง พวกเราจะซื้อสิ่งที่จะเป็นต้องใช้
ใช่ใหม?
ธอร์ เฮเยอร์ดาห์ลใช่ใหม?
- ใช่ครับ - ผมชื่อ เบนท์ ดาเนียลสัน
- ผมกำลังยุ่งเล้กน้อยตอนนี้ - ผมเห็นสิ่งนี้เมื่อวาน
และคุณมาที่นี่เพื่อบอกผมว่า พวกเราจะจมหลังจากแล่นไปได้ 2 อาทิตย์
หรือแพจะแตกอะไรทำนองนั้น คุณคิดว่าเพราะปลาหมึกยักษ์หรือเปล่า?
เปล่า ผมคิดว่าผมจะให้คุณเห็นกล้องถ่ายรูปนี้
อย่างนั้นเหรอ!!
- คุณเป็นช่างภาพเหรอ? - เปล่าผู้เชื่อชาญเชื้อชาติพันธุ์
- เพิ่งใช้เวลาหนึ่งปีในป่าอเมซอน - แต่คุณใช้กล้องนี้เป็นใช่ใหม?
ให้ผมไปกับคุณด้วยซิ และ ผมจะทำให้คุณดู
คุณ เฮเยอร์ดาห์ล พอมีเวลาสักแปปหนึ่งใหม?
คุณ เรอัล ยินดีที่ได้พบคุณ อาหารเช้าในเช้านี้อร่อยมาก
- พวกอาหารเม็กซิโกใช่ใหม - นี่ใบเสร็จครับ
ผมกำลังคอยเงินอยู่ครับ เงินดอลลาร์มันยากที่จะโอนเสร็จในวันเดียว
- แต่มันผ่านไป3สัปดาห์แล้ว ผมไ่ม่อาจ.. - ผมรู้ครับ ผมรู้
แค่2-3วันเท่านั้นเอง ขอบคุณ ขอบคุณนะ
คุณจะทำเงินได้มากจากการทำสารคดี
มันต้องออกมาดีแน่
ให้ฉันเดานะ ยังไม่มีเงินทุนใช่ใหม
ใต้เท้า ขอบคุณที่ให้ผมได้เข้าพบ
ใต้เท้า ขอบคุณที่...
- คุณ เฮเยอร์ดาร์ลสิน่ะ? - ขอแค่น้ำก็พอครับ ขอบคุณ
โจส บัสตามันท์
ใต้เท้า ขอบคุณที่ให้ผมได้เข้าพบ
คุณมีธุระอะไรที่นี่?
ความจริง ผมมาเพื่อบอกคุณว่า ผมมีบางสิ่งที่คุณอาจสนใจ
งั้นเหรอ แล้วมันคืออะไรล่ะ?
ด้วยการข้ามมหาสุมทรแปซิฟิคระยะทาง5,000ไมล์
ผมจะพิสูจน์ว่าชาวเปรูเป็นพวกแรกที่ตั้ง ถิ่นฐานในหมู่เกาะโพลีนีเซีย
อะไรนะ?
ชาวเปรูเป็นผู้ค้นพบหมู่เกาะโพลีนีเซียงั้นเหรอ?
และจะให้ผมช่วยคุณยังไง?
ประธานาธิปดีของเปรูบอกกับเรือนาวิกโยธินสหรัฐ
แล้วใครบอกให้พวกเราเข้ามาในนี้ได้ล่ะ เราจะได้ทุกอย่างที่เราต้องการไง
ในทางกลับกัน พวกเราจะบุกรุก หมู่เกาะโพลีนีเซีย ตามคำเชิญของเปรูเหรอ?
แล้วนายคิดว่ามันคือห้องครัวงั้นเหรอ?
ซุป มีด โต๊ะแยกอาหาร เรือบด เฟือง ปลา อาหารกระป๋อง
- ...น้ำยาใช้ไล่ฉลาม - มันเข้าท่าใหม?
- อะไรนะ? - น้ำยาที่ใช้ไล่ฉลาม
นั่นคือสิ่งที่พวกเราต้องการให้คุณค้นหา
ดีแล้ว ทำอย่างไรเราถึงเอาเข้าไปได้?
- ฉันว่าแค่ 10 มันก็มากเกินไปแล้ว - อะไรเอาออกก่อนหน้านี้?
- มันยัดได้เต็มที่แล้ว - ดีแล้วล่ะ
ตัดมันออกเลย
ต้องเตรียมพร้อมสำหรับทุกอย่าง
คุณแน่ใจในเรื่องนี้นะ พ่อนักขายตู้เย็น?
เฮอร์แมน ของเหล่านั้นเป็นไงบ้าง
คุณเอาอะไรมาบ้างนอกจากหนังสือ?
ไม่มีเลย
นอกจากความหวัง ว่าฉันจะทำทั้งหมดให้จบ
- มันไม่แคบไปหน่อยเหรอ? - อีริค กางขานายออกหน่อย
ไม่ว่าอะไร เราจะนอนอัดกันอย่างกับปลาซาดีนในกระป๋อง
เปล่า แต่ต้องทานปลาตั้ง3เดือน ฉันต้องการอย่างอื่นเช่น สเต็ก
ธอร์ ฉันคิดบางสิ่งได้
ควรมีการทดสอบเล็กๆน้อยก่อนเดินทาง
แค่2-3วัน พวกเราจะออกเดินทางก่อนหน้า ฤดูพายุเฮอร์ริเคนจะมา
ไม่มันเสี่ยงเกินไป - เสี่ยงเหรอ?
ใช่ นอกจาก ติกิจะผ่านการทดสอบเรียบร้อย
ดื่ม
- ติกิ!! - ดื่มเพื่อติกิ!!
ดื่ม
- ขอโทษนะ - ไม่นะ โทสเท่น
ดูซิ พวกเราดังแล้วล่ะ!!
ไม่ คุณแค่พวกบ้า!!
- ขอบคุณ - ชนแก้ว
นี่คือทั้งหมดที่พวกเรามี ลิฟ
ฉันมีศรัทธามันจะดีขึ้น มันจะดีขึ้น
เรือ
เรือ นั่นมันเรือนี้ ลิฟ
รอก่อน!!
ไม่นะ!!
- ไม่นะ - ลิฟ มาเร็ว
รอก่อน!!
ช่วยเราด้วย
อยู่ตรงนี้
อยู่นี่
ช่วยด้วยพวกเราอยู่นี่
พวกเราจะเดินทางในสองชั่วโมงนี้ ลิฟ
ผมแค่อยากจะบอกลาคุณและลูกของเรา
ลาก่อน ธอร์
- ฉันมียาจำนวนมากอยู่กับตัวตอนนี้ - เยี่ยมไปเลย
- หวังว่าคุณจะไม่ต้องใช้มัน - ว่าไงนะ?
-หวังว่าคุณจะไม่ต้องใช้พวกมัน
-อ้อ ใช่ๆ ฉันก็หวังเช่นนั้น
ลูกฝากฉันเขาขอให้คุณโชคดี
ขอบคุณ
แล้วคุณล่ะ
คุณอย่าโกรธผมนะ ลิฟ
ลิฟ ถ้าผมทำสำเร็จ
ทุกอย่างจะเปลื่ยนไป
ผมไม่อยากจะเถียงคุณเรื่องนี้ ลิฟ
ฉันแค่หวังว่า100วันหลังจากนี้ ลูกของเราจะไม่กำพร้าพ่อ
ผมไม่ได้ยิน...อะไรนะ?
เปล่าคะ ธอร์
ไม่มีอะไร
ผมไม่ค่อยได้ยินเลย คุณพูดว่าอะไรนะ
ที่นี่สัญญาณขาดหาย ลิฟ ขอโทษนะ
โชคดีนะ
ธอร์ ตรงนี้
เป็นยังบ้าง?
- พวกเราจะเห็น - เขาจะทำสุดความสามารถเขาทำได้ ธอร์
- มีใครต้องการซุปมะเขือเทศอีกใหม? - ไม่ล่ะ ขอบคุณ
ถ้าพวกเราจับทิศทางจากลมตะวันตกได้ จะพัดเรากลับไปที่เดิม
แพติกิ ต้องจับลมจากทิศใต้
- เอาอีกแล้ว บ้าจริง - เราจะทำยังไงรอบๆมัน?
ตรึงใบเรือไปข้างหน้า เราจะได้จับลมจากทางหลังได้
ตรึงใบเรือไปทางกาบขวา
- คุณต้องให้มันไกลกว่านั้น ธอร์ - ข้างหลังเหรอ?
ไกลกว่านั้น พวกเราจะได้แรงผลักจากหางเสือ
เอาล่ะ
เจ็บนะ บ้าจริง!!
- ไม่เป็นไรนะ? - ให้ตายซิ
หย่อนเชือกกาบขวาหน่อย หย่อนเชือกาบขวาอีก
- ตรงใหนเขาเรียกว่ากาบขวา? - ก็ทางขวาไง
พระเจ้าเชื่อเลย
ไม่ได้ผล มันนอกเหนือจากที่คิดไว้
- เราไม่อาจคุมหางเสือได้ - อย่าห่วงไปเลย
พวกเราแค่ใช้ไม้พาย เพื่อให้หัวเรือไปข้างหน้า
ยอดเยี่ยม ทำงานได้แล้ว
แค่ผ่อนคลายและสนุกไปกับมัน
อีก100วัน แกจะได้สร้างอาณานิคม ปูจากเปรูได้ยึดเกาะโพโลนีเซียไว้
นั่นไม่เลวใช่ใหม?
ควรจะดีกว่านี้นะ ถ้าพวกเรา มุ่งตรงไปยังข้างหน้า.. แต่นี่เรา
บางทีมันอาจจะดีกว่าถ้าคุณเลิกมองผ่านเลนส์กล้อง
ที่นั่น
ใช่...เพียงแค่ 100 วันผ่านไป
มันคือฉลามหรือเปล่า?
นายควรพักผ่อนบ้างนะ
คุณเฝ้าสักพักแล้วกัน
ธอร์เหรอ?
ยังจำเหล่ากะลาสีในนิวยอร์คได้ใหม?
หมอนั่นพูดว่าไม้จะอัดแน่นเข้าหากันจนเชือกขาด
พวกเราควรจะใช้ลวดนะ
เมื่อ 1,500 ปีก่อน ก็ใช้เชือกกัน พวกเรามากันไกลมากแล้ว
และถ้าคุณไม่ไว้ใจในแพติกินี้ คุณสามารถไว้ใจผมได้
ใครรู้บ้างว่าพวกมันกินได้ใหม?
ปลาบิน
รสชาติมันคงเลิศมากถ้าผสมรวมกับปลาแฮริ่งและไก่ป่า
เฮอร์แมน นายควรเกาะอะไรไว้หน่อยนะ
ถ้าคุณตกจากพื้นเรือลงไปในน้ำ มันยากที่จะอุ้มคุณขึ้นมา
ดีนะที่คนหนึ่งในพวกเราเคยออกทะเลมาก่อน
- การจมน้ำคือการตายที่ดีที่สุด - ฉันคงไม่พูดอย่างนั้น
หากคุณอยู่ใต้น้ำใน1หรือ2นาที ถ้าเผลอกินน้ำทะเล
หากคุณกลืนมันเข้าไป ตอนแรกมันจะทำให้คุณสำลัก
แล้วมันจะเข้าไปในปอดและกระเพาะผสมกับกรดข้างท้อง
ทำปฏิกิริยากันมันจะทำให้คุณรู้สึกเหมือน คุณถูกไฟเผาผลาญจากข้างใน
และความตื่นตระหนกจะทำให้หัวใจคุณเต้นแรง
ความดันในเลือดจะสูงและอาจหัวใจวาย
หากคุณเผลอกลืนน้ำทะเลมากๆ
และคุณจะตาย
สรุปก็คือ
34 นาที หรืออาจ 5
ชีวิตของคุณดับวูบไปต่อหน้าต่อตาใช่ใหม?
ใช่แล้ว
และผู้เชื่ยวชาญพูดว่านั่นคือส่วนที่เลวร้ายที่สุด
วิทยุเฮงซวย
ลืมไปได้เลย โทสเท่าน
- คุณกำลังพูดอะไร? - เทือกเขาแอนดิส
เทือกเขาแอนดิสอาจบังสัญญาณ มันยาวกว่า100ไมล์เข้าใจยัง
แค่อยู่แต่บนเตียง ไม่อาจเสื่ยงให้นายอ้วกใส่วิทยุ
ดูที่แผนภาพนั่นสิ
ยิ่งนานเท่าไหร่ที่พวกเราลอยไกลออกจากชายฝั่ง วิทยุก็ยิ่งจะใช้งานไม่ได้
ฉันต้องมีวิทยุไว้ติดต่อนะเพื่อน
ควรใส่ใจเงินที่เราต้องจ่ายเพื่อซื้อสิ่งนี้สิ
นั่นก็จริง ธอร์ เรายังคงถ่ายทำกันต่อไป
ฉันเพียงแค่สนใจที่จะติดต่อกับยามชายฝั่ง
พวกเราอาจไม่รอด ถ้าหากมีเหตุการณ์ ไม่ดีบางอย่างเกิดขึ้น
เหนือทิศพายัพนั่นแหล่ะดีแล้ว
คุณก็รู้นั่นคือลมทางทิศใต้ เพื่อไปยังทิศตะวันตกเหรอ?
ใช่ ผมรู้ดี
ตั้งแต่พวกเราควบคุมหางเสือได้ และออกนอกเส้นทางเดินเรือ
คุณรู้ว่าคุณไม่อาจคาดหวังกับเส้นทางเดินเรือใหม่ได้
ไม่มีกฏตายตัวในท้องทะเลนี่นา
- เราควรปลุกพวกเขาให้ตื่นดีใหม? - อย่าเลย
มันก็ฝนตกธรรมดา
พวกจะได้พักผ่อนต่อ
ทุกคนมาช่วยกันนอกเรือเร็ว
เร็วเข้า
เอาใบเรือลงเร็วเข้า!!
ธอร์
มัดตัวเองไว้เร็วเข้า ธอร์
ทุกคนๆรีบมัดตัวเองไว้กับเรือของพวกเราเร็วเข้า
ตัดใบเรือทิ้งไป
รีบตัดมันทิ้ง
ตัดใบเรือทิ้งไปเร็วเข้า
ธอร์
ธอร์ จับมือฉันไว้
ธอร์
ธอร์ อยู่ไหน
ผ่านไปด้วยดีแล้ว
12 องศา 5 ลิปดา
2 ฟิลิปดา ใต้
8 องศา 55 ลิปดา
เส้นทางเดินเรือ เหนือ สู่ พายัพ
แปลว่าอะไรเหรอ?
ประมาณ 52.8 ไมล์ทะเล
นั่นคืออะไร?
อัตราความเร็ว 2.3... 2.2 น็อต
ใช่แล้ว
นั่นไม่เลวเลยนะว่าใหม?
เส้นทางเดินเรือนี้ มันใกล้ลมเหนือ เรามาถึง หลังจากผ่านไป 4 วัน
เรื่องเลวร้ายที่สุดอาจเกิดขึ้นเช่นถ้าหาก เราลอยไปติดที่เกาะใช่ใหม?
เรื่องเลวรายที่สุดอาจเกิดขึ้นเช่นถ้าหาก เราลอยตามกระแสน้ำเรื่อยๆต่างหาก
มันอาจตรงไปที่วังน้ำวนมหึมา ทางตอนใต้ของเกาะกาลาปากอส
ซึ่งมันคอยพวกเราอยู่ข้างหน้า
ฉันไม่คิดว่าจะต้องมารับรู้ ที่อะไรน่ากลัวแบบนี้มาก่อน
ได้โปรด ดูนี่ก่อน
ไม่เป็นไร แค่มีศรัทธา มันต้องไม่เป็นไรแน่ ทุกอย่างจะลงเอยด้วยดี
ใช่ ฉันรู้สึกว่าตัวเองต้องการศรัทธามากๆตอนนี้
ปัญหาคือ ผมทำเครื่องวัดระยะหาย
วังน้ำวนกาลาปากอสสร้างคลื่นขนาดใหญ่9กว่าเมตร
และเสียงกังวาลของมันดังได้ไกลกว่า 10 ไมล์
มันเป็นภาพประกอบที่ใช้ได้นะ
เราต้องนำมันไปสู่ที่สูงขึ้นไป
- นำมันสูงขึ้นไป - นำมันสูงขึ้นไปกว่านี้อีก
รับทราบ
สูงขึ้นไปอีก
นั่นล่ะ
พวกเรามีคลื่นบางอย่าง
- เขาจับคลื่นที่ส่งมาจากลอส แองเจอลิสได้ - เขาจะติดต่อสื่อสารใด้ใหม?
มาสิ รับสัญญาณเร็วเข้า
สัญญาณหายไปแล้ว
ไม่ ไม่ ไม่นะ
บ้าชิบ เจ้านกเฮงซวย
อย่าแกล้งเธอ
ทำไมเราไม่นำนกที่บินได้จริงๆมาใช้ล่ะ
เป็นคำถามที่ดี
นายพูดอะไร ธอร์?
มันคือของขวัญ
มาเร็ว
เบนท์..เบนท์หยิบกล้องถ่ายรูปมา
เอากล้องถ่ายรูปมา
กล้องถ่ายรูปล่ะ เบนท์
เบนท์หยิบกล้องมาเร็ว
ปลาฉลามวาฬ ไม่มีอันตราย
ไม่มีอันตรายเหรอ? นายประสาทเหรองัย? มันกระโดดจมแพเราได้ในเสียววินาที
- ในเวียดนามพวกเขาหวาดกลัวมันมาก - พวกเขาเรียกมันว่า "ซา อง"
เบนท์ กล้องถ่ายรูป
มาแล้ว
ดูนั้นซิ
- เบนท์ กล้องถ่ายรูปอยู่ที่ใหน? - ผมหยิบมาแล้ว
- มันจะชนแพเรา - ไม่ใจเย็น มันแค่หากินใต้แพเท่านั้น
มันอยู่ที่ใหน?
ดูนั่นไงมันอยู่นั้น
ไม่นะ วางมันลง วางมันลงเดี๋ยวนี้
อย่า!
อีริก!
มานี่สิ
เฮอร์แมนนายเสียสติไปแล้วเหรอ? ทำไมนายไม่ฟังที่ฉันพูด
- มันอาจคว่ำแพพวกเรา - คุณแค่ทำตามคำสั่งก็พอ
- อยู่รวมกันไว้ - มาเถอะ
ผมขอโทษ
เวรเอ๊ย!
- อะไร... - อะไรหรอ?
- เขาไม่ได้ฟังนาย - มันเป็นหน้าที่ของฉันที่จะเตือนเขา
เฮ้
เขาขายตู้เย็นนะ
เขาแค่ตื่นกลัวขึ้นมา มันเพิ่งเกิดขึ้นนะ
- คุณเป็นไรใหม? - ผมสบายดี
สบายดี
แค่มีบางสิ่งที่ต้องคิดหน่อย
พวกเขาน่าจะลองทำบ้าง
ล่องลอยไปในมหาสมุทรแปซิฟิค
เฮ้ ลอริต้า
นี่คือเรื่องราวที่ผ่านมานานแล้วของพวกเรา - พวกเราเหรอ?
ใช่ พวกเราเริ่มต้นเส้นทางนี้
กลุ่มเล็กๆในสายน้ำที่ยิ่งใหญ่แห่งนี้
พวกเราตอนนี้ดูดีใช่ใหม?
อาจจะใช่นะ
แต่ เนื่องจากมันเริ่มที่จะกลายเป็นขุมนรก?
หมายความว่าไงหรอ?
ปลาฉลาม..หรือปลาวาฬ..อะไรก็ตามที่มันคล้ายๆกัน
- คนุตเป็นไงบ้าง? - เขาหลับอยู่
อย่าไปกังวลกับมันเลย
นายกำลังพายเรืออยู่หรอ?
ใช่ พยายามจะให้รถบัสคนนี้จับกระแสลมทิศใต้ได้ทัน
ถ้ามันไม่ได้พัดหายไปเสียก่อน
ใช่ใหม
อาจจะจริง
ไม่สิ
เป็นไปไม่ได้
- คุณกำลังสร้างเรือชูชีพหรอ? - เปล่า นี่มันสำหรับลูกสาวฉัน
เธอเพิ่งอายุ 6 เดือน
ฉันยังคงสงสัยคำพูดแรกของเธอ จะใช่คำว่า "พ่อ" หรือเปล่า
โทสเท่น
ฉันต้องการคุยเรื่องการติดต่อสื่อสาร มานี่สิ
ฉันก็พยายามอยู่ เข้าใจนะ
ผมมีลูกสาวเหมือนกันที่บ้าน
พวกเราไม่ได้รับสัญญาณเลย นั่นคือไม่มีอะไรเลย ที่เราจะทำได้
แค่ซ่อมวิทยุสื่อสาร แล้วผมจะทำให้ดู ว่าผมทำอะไรได้บ้าง
- เทือกเขาแอนดีสยังคงบังสัญญาณ - พวกเราอาจติดต่อได้ถ้ายังมีบอลลูนนั่น
ไอ้นกระยำ
- พวกเราไม่มีกำลังส่งเพียงพอ - มันเกี่ยวกับกระแสไฟ
บ้าจริง!!
เวร!!
นายช่วยเอาบุหรี่ไปห่างๆได้ใหม?
ดูซิ
มีอะไรบางอย่างอยู่ข้างล่าง
ดูตรงนั้นซิ
ป้องกันฉลามได้แน่นะ
ใช่ แน่สิ
- คุณจะลงไปใหม? - ไม่ เบนท์
แน่นอน ส่งเด็กสวีดิชไปเถอะ
ฉลาม
ไม้เปื่อยไปหมด เหมือนอย่างที่คุณบอกผมเลย
บอกเหรอ?
ผมผ่าและเลื่ยนมันเอง พื้นกระดานแพ มันแข็งยิ่งกว่าหินอีก
แพไม้นี่ดูซึมน้ำเข้าไปในเนื้อไม้ ธอร์
มันฟังดูเลวร้ายสุดเลยนะ
เราอาจจะไม่ได้อยู่ในเส้นทางเดินเรือที่ถูกต้อง
นายจะช่วยพวกเราไปถึงจุดหมาย
ยิ่งไกลยิ่งทำให้ฉันรู้ว่าทุกคนมีงานที่ต้องทำ พวกเราไม่ได้มาเที่ยวกันนะ
ใช่ จริงของเขา
พร้อมใหม?
พร้อม
"ถึง อ๊อดโด้ สถานฑูตนอร์เวย์ในเมืองวอชิงตัน ดีซี"
"จาก ธอร์ เฮเยอร์ดาห์ล คอน-ติกิ 17 พฤษภาคม 1947"
"58 องศาใต้ 09 ลิปดา ตะวันตก"
"แพยังคงอยู่ดี พวกเรายังไปตามเส้นทางของเรา และความตึงเครียดเริ่มสูงขึ้น
"มีปัญหาเกิดขึ้นกับวิทยุสื่อสารของเรา เราไม่อาจพูดสือสารได้"
"กระแสลมยังคงสม่ำเสมอและพวกเรา..."
- นายไม่เป็นไรนะ? - ครับ
- นายแน่ใจว่าอยากจะทำนะ? - ใช่ ผู้คนอยากเห็นแพนี่
จับให้มั่นนะ มันลึกประมาณ 5.000 เมตร อย่าให้หลุดมือล่ะ
ปลาฉลาม รีบกลับเร็ว
- พวกเราได้ตัวนายแล้ว - เร็วเข้า
นายอยู่นี่แล้ว
ไม่เป็นไรแล้ว
เบนท์
- นายอยากเป็นอาหารว่าง ให้กับฉลามเหรอ? - มันคือน้ำยาไล่ปลาฉลาม จากอเมริกาไง
ไม่ใช่ นั่นมันซุปมะเขือเทศ
- น้ำยาไล่ปลาฉลามอยู่ที่ใหน? - เห็นได้ชัดว่าพวกเรากินมันไปแล้ว
ริมชายหาดมีเพียงแค่สองเรา
มีลมแผ่วเบาโชยทุกเวลา
เป็นความสุขใจที่ได้มาพบเธอ
ขอบฟ้าเจอตะวัน ลับไป
จะใช้ดาวที่มี ชี้ทาง เหมือน ดวงไฟ
เพราะว่ามีเธอจึงเจอโลกในมุมที่สวยงาม
อยากจะอยู่ตรงนี้ ทั้งคืน
ลอริต้า
ไม่นะ
ระวังขาของนาย
หยุดนะ พวกเราจะโดนฉลามจำนวนมากจู่โจม
ได้โปรดหยุด
ได้โปรดหยุดเถอะ
นี่คือโอกาสเดียวของพวกเรา
ความหวังเดียวของพวกเราที่จะเสริม ความแข็งแกร่งให้กับแพนี้
มัดตรึงให้แพแน่นหนาด้วยลวดนี่
เฮอร์แมน
พวกเราสร้างแพนี่ขึ้นเพื่อให้เหมือนแพติกิดั้งเดิม และคนพวกนั้นก็ทำมันเช่นนั้น
และพวกเราก็ด้วย
- นี่คือสิ่งที่พวกเราต้องศรัทธา - ศรัทธางั้นหรอ?
นี่ไม่ใช่ความเชื่อในพระเจ้า ธอร์ - นี่มันคือความเสียสติ
เรื่องใหญ่กว่าพวกเรานะ
ได้โปรด
มองดูที่ท่อนไม้ รับรู้ถึงสภาพของแพ ตอนมันเคลื่อนที่สิ
- ทิกิรู้ดี - พระเจ้าคุณไม่รับรู้อะไรเลยใช่ใหม?
สิ่งนั้นไม่มีใครเห็นด้วยกับคุณเลย เชื่อในติกิงั้นเหรอ
ไม่งั้นเหรอ?
แล้วเหตุผลบ้าอะไรที่คุณมาที่นี่?
ผมขอร้องคุณ
ทั้งหมดที่ผมถามคือพวกจะปลอดภัยมากขึ้นในแพลำนี้
กับรูปแบบใหม่ของวัสดุชิ้นใหม่นี้
ได้เถอะนะ?
ไม่นะ
ม่ายยย
อย่าน้อยผมก็ไม่ต้องสูญเสียขาของผม
เฮอร์แมน
เฮอร์แมน จับเชือกไว้
จับไม้พายเร็ว
จับมันไว้
เชือกมันสั้นเกินไป
โยนฉลามออกนอกเรือ
ดึงเชือกอีกครั้ง
โยนมันไป
เฮอร์แมน ใจเย็นก่อน
ไม่ คนุต
โยนซากของฉลามออกไป
3ปีก่อน ผมยิงคนไปสี่คน
ตำรวจลับนาซีพบผมกับวิทยุสื่อสาร
มันอยู่ในช่วงสงความ
นั่นคือสิ่งที่โทสเท่นได้พูดไว้
เขาช่วยนักโทษเชลยหลบหนีจากเรือตอนเรือล่ม
แต่นั่นไม่ได้เป็นปัญหาต่อเขา
ขอบคุณนะ
คุณเป็นคนที่ช่วยชีวิตผมไว้
นั่นคือสิ่งที่ผมอยากบอก
ขอบคุณ
ผมไม่ได้เข้าไปช่วยคุณเลย
ผมว่ายน้ำไม่เป็น
นั่นฉันรู้แล้ว ธอร์
พวกเรารู้กันทุกคน
นี่เวลากี่โมงแล้ว
10 โมง 10 นาที
- นายแน่ใจนะ? - ใช่ 10 โมง 10 นาที
- พวกเราต้องการคุย - เรากำลังมุ่งหน้าไป
พวกเราจับกระแสลมทางใต้ได้แล้ว
มันจะนำไปพวกเราไปสู่หมู่เกาะโพลีนีเซีย
- แน่ใจนะ? - ใช่ 100 %
พระเจ้า
ดูนั่นสิ!
เราจะไปที่นั่น เราจะไปถึงจุดหมายของเรา เพื่อน
- มันจริงใช่ใหม? - เราจะไปถึงที่นั่น?
ฉันรู้ว่ามันคืออะไร
ไม่ คุณไม่รู้
เฮอร์แมน
รู้สึกดีขึ้นรึยัง?
นี่นายยังสงสัยอยู่เหรอ?
ในเส้นทางการเดินเรือและความประทับที่เราได้ผ่าน
จุดอันตรายทำให้จิตใจแข็งแกร่งขึ้น
ทุกๆไมล์ทะเลที่เพิ่มขึ้นคือสิ่งย้ำว่า
เราได้เข้าใกล้การพิสูจน์ที่มีอยู่เรื่อยๆ
คุณยุคก่อนไม่ได้เห็นทะเลเป็นสิ่งขวางกั้น
แต่
นี่คือวิทยาศาสตร์นั่นไม่สามารถกระทำได้ จากหลังโต๊ะทำงาน
หรือโดยคณะกรรมการ
นั่นคือเมื่อ 1,500 ปีก่อน ความศิวิไลซ์อันเก่าแก่
-การครอบครองบนพื้นทะเลและทักษะการเดินเรือ
สู่ความสำเร็จในขั้นตอนสร้างแพจากไม้บอลซ่า
ไกลกว่า 5,000 ไมล์
พวกเราใช้หนทางเดียวกันกับที่พวกเขาทำ
ราวกับว่าพวกเรา เป็นเพียงคนกลุ่มเดียวที่ทิ้งจักรวาลไว้เบื้องหลัง
บางทีพวกเรา
บางทีพวกเขาต้องทิ้งระเบิดใส่กันและกัน
และทุกเมืองเหมือนในฮิโรชิม่า
ฉันว่าหากพวกเรามีวิทยุสื่อสารล่ะก็นะ เบนท์
บางทีพวกเราต้องแค่ยอมรับ
เป็นธรรมชาติ
ที่พวกเราต้องกลายเป็นนกนวลหรือปลา
นก
ดูนั่นสิ
ดูสินั่น นก
เกิดอะไรขึ้น
ดูนั่น
พวกเราเดินทางมากว่า 8,000 กิโลเมตรแล้ว หนุ่มๆ
แต่ความเป็นจริงคือสิ่งที่อันตรายที่สุด รอเราอยู่ด้านหน้าแล้ว
- ผู้คนเหรอ? - ไม่ใช่
แนวประการังน้ำตื้น
มันรายล้อมรอบคล้ายกำแพงรอบๆเกาะ กับประการังแหลมคม
ทำไมคุณไม่เคยบอกพวกเรา?
มันยากมากๆที่จะเจอแบบนี้ ถูกเผงตรงนั้นคือจุดจบของพวกเราแน่
พวกเราอาจจะผลักดันเส้นทางเดินเรือเป็นทางทิศใต้ได้
และหวังว่าจะไปถึงเกาะ ซาเมา ประมาณ30วัน
- ไม่มีทาง - พวกมีทางเลือกนอกจากนี้ใหม?
พวกเราควรพยายามฝ่าคลื่นไป
คลื่นอีกแล้วเหรอ?
ใช่
คลื่นใหญ่จะมาในทุกช่วงระยะเวลา 13 วัน
ทุกๆ รอบของ 13 วัน คลื่นจะใหญ่มากๆ กว่าวันอื่นๆ
เมื่อพวกเราเข้าใกล้แนวประการังน้ำตื้น
พวกเราโยนสมอหรืออะไรที่หนักๆนั่นจะช่วยให้แพถึงฝั่ง
แล้วงัยต่อ?
งั้นพวกเราต้องนับคลื่นและก่อนคลื่นรอบ13วันจะมาถึง
พวกเราจะตัดเชือกและช่วยกันภาวนาว่า คลื่นจะใหญ่พอข้ามแนวประการังได้
มันน่าจะดีนะ
ฉันชอบมัน
รีบทำมันเถอะ
นั่นคือสิ่งที่พวกเราจะทำ - ดี เริ่มจากหาอะไรที่มันหนักมากๆ
พวกเรามีวิทยุเฮงซวยนั่นแบตเตอรี่และถังแกลลอน
ธอร์?
ลิฟถามฉันเอานี่ฝากมาให้คุณ
ฉันคิดว่าคุณน่าจะได้รับมัน เมื่อพวกเราถึงฝั่ง แต่ว่า..
การเข้าสู่แนวประการังน้ำตื้นนั้น
"ถ้าไม่ได้รับข่าวภายใน36ชั่วโมง"
ติดต่อสถานฑูตนอร์เวย์ในวอร์ชิงตัน ดีซี
250 หลา
ใส่รองเท้า
ทุกๆคน ใส่รองเท้า
เฮอร์แมน คุณเริ่มได้เลยเมื่อคุณพร้อม
โยนสมอเร็วเข้า
หนึ่ง!!
นายน่าจะเห็นด้วยที่จะเอาเสื้อชูชีพติดมา
สอง!!
สาม!!
สี่!!
ห้า!!
หก!!
เจ็ด!!
แปด!!
เก้า!!
ช่วยหน่อยเร็ว! จับไว้!
ธอร์!!
ธอร์ สุดที่รักของฉัน
คุณได้ทำมันสำเร็จ
คุณพิสูจน์สิ่งที่ไทอิบอกพวกเรา ในค่ำคืนนั้น ที่เกาะฟาตุ ฮิวะ
คุณไม่จำเป็นต้องเรียนรู้ว่าจะว่ายน้ำอย่างไร
หากยามคุณตกลงในน้ำ สิ่งที่ช่วยพยุงคุณขึ้นคือความตั้งใจอันเด็ดเดี่ยว
บางสิ่งที่คุณต้องเข้าใจ ฉันและลูกไม่อาจรอคุณใน ตาฮิติ
เพราะชีวิตที่สมควรจะเป็นของเราทั้งคู่ ได้แปรเปลื่ยนเหลือเพียงของคุณ
คุณเป็นในสิ่งที่คุณเป็น
และคุณได้ใช้เวลาที่เหลือของคุณไล่ตามความฝัน
ธอร์ นี่ไม่เกี่ยวกับคณะสำรวจมหาสมุทรแปซิฟิค
สิ่งที่สำคัญมากกว่าคือ ทำไมคุณต้องไป
ทำไมคุณถึงไม่หยุดตัวคุณเอง แล้ววางทุกๆอย่างไว้เบื้องหลัง
-หางเสือที่นำพาไปสุ่สิ่งที่ไม่รู้จัก
แต่หางเสือนั่นคือตัวคุณ
-ธอร์ ผู้เป็นที่รัก
และถ้อยคำประชดเหล่านั้น คือสิ่งที่ฉันรักคุณมากที่สุด
-และนั่นคือเหตุผลที่เราต้องแยกทางกัน
ลิฟ
เบนท์ได้ตกหลุมรักหมู่เกาะโพลีนีเซีย
เขาตั้งหลักปักฐานและกลายเป็นที่ปรึกษาใหญ่ของสวีเดน
เขาเสียชีวิตในปี 1997
อีริค สร้างเรือเดินทะเลของเขาเอง และกลับคืนบ้านเกิดเป็นเวลา11ปี
เขาทำงานเป็นศิลปินจนกระทั่งเขาเสียชีวิตในปี 1972
โทสเท่นยังคงมุ่งหน้าไปกับคณะสำรวจ
เขาเสียชีวิตในปี 1964 ระหว่างเดินทาง ไปขั้วโลกเหนือ
คนุตดำเนินอาชีพของเขาในหน่วยข่าวกรองทหาร
เขามีบทบาทสำคัญในการสถาปณาพิพิธภัณฑ์ คอน-ติกิ
เขาเสียชีวิตในวันคริสมาสต์ของปี 2009
เฮอร์แมนกลายเป็นผู้อำนวยการองค์การอาหาร และการเกษตรแห่งสหประชาชาติ
เขาเสียชีวิตในทะเลสาป ติติก้า ในปี 1986
ธอร์ เขียนหนังสือเกื่ยวกับ คอน-ติกิ มันผ่านการแปลกว่า 70 ภาษา
และขายได้เกินกว่า 50 ล้านเล่ม
สารคดีเกี่ยวกับคณะเดินทางนี้ชนะรางวัล ออสการ์
ลิฟและธอร์ได้หย่ากัน หลังจากการเดินทาง ของคณะ คอน-ติกิ
ลูกของพวกเขาอาศัยอยู่กับลิฟซึ่งทั้งคู่ได้ ย้ายสู่อเมริกาเธอเสียชีวิตเมื่อปี 1969
ธอร์กลับไปทำงานของเขา ที่สถาบันค้นคว้า สำรวจประวัติศาตร์
เขาตายเมื่อปี 2002 ด้วยอายุ 87 ปี
********26/04/14********************
ซับไตเติลจาก www.Subnung.Com
Lyra